*~b U A p H A n~*
คนธรรมดา
วันเวลาที่แสนสวยงามของเรา
อาจจบเท่านั้น
เป็นเพียงเพราะเราใช้มันทำให้กันและกัน
ต้องเสียใจ
เมื่อความเป็นจริงวันวานเมื่อวานนั้นผ่านไป
แต่เรายังหวัง
ให้รักที่เหลือเจือจางเป็นดั่งเดิมทุกอย่าง
เราใฝ่ไปเกินฝัน...........จนเป็นความไม่เข้าใจ
เวลาจะแปรอะไรทุกที่เป็นไม่เว้นแต่รัก
ที่ผูกพันธ์และเสียดาย
จนวันนึงมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใครไม่รู้จัก
บางทีเราเป็นเพียงคนโง่
บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา
บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา..........ที่หายไป
บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดาที่ไม่เข้าใจ
ในความหมายรัก......."ลึกซึ้งและแสนยิ่งใหญ่กว่าใครครอบครอง"
เราเคยคิดว่าเราสองเราก็ต่างเข้าใจในรัก
และพยายามทำเหมือนว่าเราเคยรู้จัก.......ความไว้ใจ
เราเคยสัญญาว่าไม่ครอบครอง
เราแค่ประคองกันไว้
แต่ความรักนั้น ทำให้ทุกอย่างมันไม่ง่าย
เราใฝ่ไปเกินฝัน.........จนเป็นความไม่เข้าใจ
แล้ว........มันจะผ่านพ้นไปหรือปล่าว
แล้ว........เราลืมจะได้เมื่อไหร่
แล้ว .......ใจที่พังยับเยินใครจะเอาไว้
รักคือที่มาของความสุข
แต่รักก็เอามันคืนไป
ไม่รู้..............
ใครบอกฉันซักทีว่าความรักมันคืออะไร
มันคืออะไร ใครบอกฉัน
