คนที่บ้าน....
อารมณ์นี้ คิดถึงบ้านมากมาย
รูปที่เอาไปเข้ากรอบอย่างใหญ่โต ที่วางไว้บนชั้นหนังสือ
บ้าน....พ่อ....แม่.....บิ๊ก
หยิบเค้าขึ้นมาปัดฝุ่น ฝุ่นจับหนาแล้วนะ
เค้ามองเราอยู่ เค้าเฝ้ามองและรอคอยความสำเร็จจากเราอยู่
จอยจะตั้งใจนะ จอยรู้ว่าแม่เหนื่อย
แต่ขอใหรับรู้ไว้ว่า สิ่งที่พ่อกับแม่เสียไป มันจะไม่สูญเปล่า
ความสำเร็จที่แม่กับพ่อเฝ้ารอ มันจะไม่ใช่แค่ความฝัน
เร็วๆนี้แหละ!! มันจะเป็นจริงแน่นอน
ปัญหา ความเหนื่อยล้าที่จอยเจอ
จอยรู้ว่ามันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่พ่อกับแม่ทำให้จอย
เวลาที่จอยโทรหาแม่....จอยร้องไห้ จอยเหนื่อย
แม่ก็จะร้องไห้กับจอย
แม่ร้องไห้?? แม่ร้องไห้เพราะเรื่องไร้สาระของจอย??
ไม่เอาแล้ว แค่นี้ที่บ้านก็เหนื่อยพอแล้ว
แม่ไม่ต้องมาร้องไห้กับจอยอีกแล้ว
ไม่มีใคร และสิ่งใดจะมาทำอะไรจอยได้อีก
สัญญา.....ว่าจะไม่ทำตัวอ่อนแอให้แม่เป็นห่วง
จอยไม่ต้องกลัวนะ พ่อกับแม่จะคอยดูแลจอยเอง
ถึงจอยจะไม่มีใคร แต่จอยก็ยังมีที่บ้านนะ
ถ้าจอยเหงา จอยก็โทรมาหาแม่นะ คุยกับน้องก็ได้
"รูปใบนั้นยังคงพูดกับเราทุกวัน"



เรียนไม่นานเดี๋ยวก็ได้ไปเจอพ่อกับแม่แล้ว
อดทนหน่อยนะ เพื่่ออนาคคตของตัวเอง
อิอิ