Storythai

กินข้าว.......
ซื้อกาแฟ.....
ไปธุระ.......
ทุกกิจกรรมเกิดขึ้นด้วยความเงียบงัน

ฉันหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา
ลบเบอร์ของตัวเองทิ้งในทุกหน่วยความจำ
รายชื่อ ข้อมูลการโทร ข้อความ

เธอถามฉันว่า "ลบทำไม"
แล้วเธอจำเบอร์ฉันได้หรือปล่าว
เธอลองพูดเบอร์มาเรื่อยๆ
มันเป็นการเดาสุ่ม....
ไม่ถูกเลย ......เธอจำไม่ได้แม้กระทั่งเบอร์ฉัน

ฉันไม่รู้ว่า ฉันลบทำไม

รู้แต่ว่าตอนนี้มันคงถึงเวลาแล้ว
ที่ฉันจะเดินออกมา
เราคงไม่ต้องคุยกันไปพักใหญ่

บางทีอาจทำให้ฉันสบายใจขึ้น
อาจทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นมาบ้าง
หลังจาที่เอาชีวิตไปให้เธอดูถูกอยู่พักใหญ่

เป็นอิสระแล้ว "กุลชลี"...............

กลับมาโบยบินอีกครั้ง!!!!!!!